Binnenlandhpdetijd.nl
Oud-directeur Pieter Baan Centrum wakkert aloude tbs-discussie aan
Michael P. -- de verdachte in de zaak Anne Faber -- had tbs moeten krijgen op basis van zijn daden in 2010. Dat zegt Hjalmar van Marle, voormalig directeur van het Pieter Baan Centrum. Van Marle spreekt in Nieuwsuur met name zijn kritiek uit over het tekort aan communicatie tussen de psychiatrie en de rechtspraak. De discussie over dit ‘gat in het strafrecht’ wil hij opnieuw aanwakkeren. Michael P. wordt voor het eerst aangehouden na Koninginnedag 2010. Met behulp van een nep-vuurwapen dwingt hij op die dag twee meisjes van 16 en 17 jaar in Nijkerk tot seksuele handelingen. Volgens een medeverdachte plande P. al langer verkrachtingsdaden. Hierna volgden nog ettelijke gewelddadige overvallen in samenwerking met de medeverdachte. Na een hoger beroep uit het jaar daarvoor veroordeelde de rechtbank P. in 2012 tot een gevangenisstraf van twaalf jaar.Hoe heeft de verdachte in 2010 een veroordeling tot tbs kunnen mislopen? Dat vraagt emeritus-hoogleraar forensische psychiatrie Hjalmar van Marle, tevens voormalig directeur van het Pieter Baan Centrum in Utrecht, in het programma Nieuwsuur . Volgens Van Marle valt uit de beschrijving van het delict uit 2010 op te maken dat de verdachte tbs had moeten krijgen. “Ik vind dit tafereel niet meer een gewoon zedendelict, de hele enscenering ervan wijst op een hele bizarre gedachtegang van de dader,” aldus Van Marle in het studiogesprek. Het interview van Nieuwsuur is hieronder te zien. De tekst gaat hieronder verder. https://www.youtube.com/watch?v=xU3O3kecnOo&t=4sVerdachte P. weigerde in 2010 mee te werken aan een persoonlijkheidsonderzoek bij het Pieter Baan Centrum. Hierdoor kon de rechter hem niet veroordelen tot tbs. Behandeling in een tbs-kliniek is immers alleen beschikbaar voor mensen met een aangetoonde stoornis. Dat ligt volgens Van Marle in de eerste plaats aan het ontbreken van een psychiatrisch en psychologisch rapport ter advies van de rechter.“In principe kan de rechter ook zonder psychiatrisch rapport tbs opleggen,” zegt Van Marle. “Maar hij wil natuurlijk niet op de stoel van de psychiater gaan zitten. Het Pieter Baan Centrum zit op dit moment bijna tot de helft gevuld met mensen die een rapport weigeren. Als er geen rapport is moet de rechter dus op eigen ervaring en kennis gaan beslissen.” Van Marle wijst erop dat de verdachte in de zaak Faber in 2010 duidelijk ‘pervers gedrag’ vertoonde en dat er dus sprake is van een stoornis. Vaak is het voor een rechter echter niet zichtbaar of er sprake is van een psychiatrische stoornis. “Een heleboel zedendelinquenten zijn ogenschijnlijk modelmensen die goed zijn in het manipuleren van slachtoffers. Aan de buitenkant valt dus bij veel van de patiënten niet veel te zien. Behandelaars willen oplossen wat er mis is, zoals gedachtes of perversies, maar als iemand daar niet mee voor de dag komt valt er weinig te behandelen.”
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
