BinnenlandGroot Hellevoet
Opening Smitsweg
Het is 25 juli 1936. De Nieuw-Helvoetse burgemeester Van Driel staat op het punt om een over de weg gespannen lint door te knippen. Notabelen en burgers - sommigen met de hoed in de hand - kijken vol spanning toe. Bijna het hele dorp was uitgelopen. De plaatselijke en in die tijd altijd aanwezige politieman, houdt een oogje in het zeil. Er was dan ook jaren op dit moment gewacht; de Moriaanseweg en de Dorpsweg (nu Smitsweg) waren eindelijk verhard. Aan de miserabele toestand waarin de belangrijkste wegen van het dorp vooral tijdens de wintermaanden jarenlang hadden verkeerd, was eindelijk een einde gekomen. Het was een hele strijd geweest om de beheerder van die wegen, het polderbestuur, zover te krijgen dat ze aan de eisen van de tijd werden aangepast. Door een tekort aan goede huisvesting binnen de Hellevoetse vestingwallen hadden in de loop der jaren veel mensen hun heil gezocht in het naastgelegen Nieuw-Helvoet. Buiten de benauwde en overbevolkte Hellevoetse vesting waren daarom langs wegen als de Moriaanseweg en de Rijksstraatweg tal van woningen verrezen. Het polderbestuur had daar echter geen enkele boodschap aan en had stelselmatig geweigerd de smalle polderwegen, waaraan veel nieuwe huizen grensden, aan de situatie aan te passen. Ondanks het sterk toegenomen verkeer bleven die dus hun oude karakter als vrijwel onverharde polderweg houden, met alle nadelen van dien. Het gemeentebestuur stelde alles in het werk om de wegen begaanbaar te houden, bijvoorbeeld door het verharden van de Moriaanseweg met kolen-as. In de volksmond werd deze weg daarom dan ook niet voor niets Kolenpad genoemd. Maar uiteindelijk waren ook de inwoners zelf in opstand gekomen en hadden net zo lang verbetering geëist, tot het polderbestuur luisterde. Eindelijk waren de wegen verbeterd, wat door de Nieuw-Helvoeters zelfs
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
