Binnenland·Vierklank.nl·1 dec 2023

Op 't bankje

Zoals elk jaar word ik als Sinterklaas weer in het land is een beetje zenuwachtig. Sint komt mij al vele jaren bij het bankje verrassen. In de coronatijd was dat moeilijk. In het begin wist ik nooit hoe laat hij precies zou komen en zat ik vaak al uren van tevoren te wachten. Alweer een paar jaar maakt de Sint gebruik van de moderne communicatiemiddelen en stuurt hij mij een dag van tevoren een appje met de routebeschrijving die hij volgt. Daarop staat de geplande tijd van aankomst bij het bankje. Toch heb ik het zekere voor het onzekere genomen en zit hier een half uur eerder want hij kan ook wel op het schema voorlopen en ik wil niet het risico lopen hem te missen. Niet om het cadeautje natuurlijk, hoewel ik daar ook heel nieuwsgierig naar ben, maar vooral om de ontmoeting met de goedheiligman. Ik ben wel benieuwd of hij te paard komt of met een ander vervoermiddel, want ik weet dat hij ook een Sintmobiel heeft. Ik spits mijn oren bij elk geluid dat lijkt op hoefgetrappel. Hoewel ik graag mensen op het bankje ontmoet ben ik blij dat er niemand is gekomen want ik heb de Sint toch het liefst voor mij alleen. Ik kijk geregeld op mijn horloge of het nog geen tijd is. De minuten kruipen voorbij en het lijkt een eeuwigheid te duren. Net als ik denk dat Sint misschien vertraging heeft opgelopen, hoor ik een zacht gezoem en precies op tijd komt Sinterklaas gezeten in een hele mooie Sintmobiel voor mij tot stilstand. Behoedzaam stapt hij uit en komt net als altijd naast me zitten en begroet mij zoals alleen Sinterklaas dat kan. ‘Wat fijn je ook dit jaar weer te ontmoeten, maar dit keer zonder paardenvoeten. De schimmel had een verzwikte hiel, dus ben ik met de Sintmobiel.’ Hij geeft me een ferme handdruk en dan komen er opeens wel tien robotpieten tevoorschijn in alle kleuren van de regenboog. De regelrobotpiet overhandigt Sint een lijstje en aan zijn blik te zien is hij daar heel tevreden over en geeft een nieuwe lijst aan de regelrobotpiet. Een andere robotpiet legt een pakje naast mij op het bankje. Sint bleek heel goed op de hoogte van wat zich in de gemeente De Bilt afspeelde. ‘De Vierklank heb ik steeds gelezen, want ik mocht dan wel in Spanje wezen, de krant werd wekelijks uitgeprint en ik las die op het strand en uit de wind.’ Sinterklaas verteld dat hij behalve met robotpieten ook met drones werkt waardoor het werken op daken minder gevaarlijk geworden is. ‘Vroeger brak een piet nog weleens een been, maar nu gaan presentjes per drone door de schoorsteen heen.’ Sint maakt alweer aanstalten om zijn route te vervolgen. Hij wijst nog op het pakje dat de geschenkenpiet naast mij op het bankje heeft gelegd. ‘Voor Maerten, niet openen voor 5 december’, staat erop. Sinterklaas gaat weer statig naar de Sintmobiel. Hij groet mij vriendelijk en zegt te hopen dat ik zijn verjaardag fijn ga vieren en zoeft dan de donkerte in op weg naar mensen die hij wil belonen met geschenken. Als hij in het donker is verdwenen neem ik het pakje dat op de bank ligt op en neem het voorzichtig onder mijn arm mee naar huis. Als een heel tevreden mens zit ik op de bank na te genieten van de geweldige ontmoeting met Sinterklaas. Ik hoop hem volgend jaar weer in goede gezondheid te ontmoeten. Het zou me niet verwonderen dat hij dan weer met nieuwe technische hoogstandjes bij me komt zitten.