BinnenlandVierklank.nl
Op 't bankje
Een nog jonge vrouw komt met een volle boodschappentas bij me op het bankje zitten. Even kijkt ze in de tas, waarschijnlijk om te kijken of ze alles heeft wat ze wilde kopen. Dan richt ze zich tot mij. ‘Het is wat met al die feestjes in deze tijd. Ik heb twee dochters, een tweeling van zeven Sanne en Merel en die willen natuurlijk met alles meedoen. Zo was ik vroeger ook dus hebben ze het niet van een vreemde. Het begon dus weer met Halloween en dat werd natuurlijk een mooi feest bij mij thuis waar ook een paar vriendinnetjes bij waren. Ik had gezorgd voor gekke kleren zodat ze zich heerlijk konden v erkleden. Dat was al een feest. Ze wisten er allemaal iets engs van te maken. Verkleden is natuurlijk altijd een feest voor kinderen. Ik had ook gezorgd voor schmink dat werd natuurlijk ook weer een vrolijke boel. Het zag er allemaal heel eng uit. Toen we dat gehad hadden kregen we Sint-Maarten en gingen mijn meisjes met lampions langs de deuren en nu ben ik alweer bezig om dingetjes voor sinterklaas te verzamelen.’ Ze wijst op de tas en zegt dat ze al behoorlijk geslaagd is. ‘Je bent er wel vroeg bij’, zeg ik. Maar ze zegt dat ze dat wel prettig vindt omdat het nu nog wat rustiger is. ‘Vorig jaar hadden we een beetje paniek in huis met sinterklaas. Ze hadden van tevoren hun schoen mogen zetten en de eerste avond dat ze dat deden kwam Sanne huilend aan m’n bed. Ze was al heel vroeg gaan kijken of sinterklaas al geweest was en toen stond ze heel verdrietig met een speculaaspop in haar hand die helemaal aangevreten was door muizen. Ik had al een paar keer muizenkeuteltjes in huis gevonden, dus ik wist wel dat er een muis in huis was, maar dit had ik nooit verwacht.’ Sanne wilde op school laten zien wat sinterklaas in haar schoen had gedaan en dan kan ze natuurlijk niet met een aangevreten speculaaspop aankomen’, zegt de vrouw. ‘Een paar weken eerder was onze poes doodgegaan en toen durfden de muizen natuurlijk weer te komen. Maar dat zal nu niet meer gebeuren want we hebben nu twee poezen en daarna geen muizen meer gezien en ik denk niet dat de katten eraan gaan knabbelen. Trouwens ik pak nu ook alles in.’ Ik ben wel benieuwd wat ze al gekocht heeft. ‘Ach ik koop altijd kleine nuttige dingen voor ze en ze zijn al gauw tevreden. Mijn man wil altijd wel dat het verantwoord is en dat het later niet bij het afval terechtkomt. Hij heeft op zolder nog speelgoed staan uit zijn jonge jaren. Ikzelf hield vroeger van Barbie poppen maar daar vinden mijn meisjes niets aan. Het is een andere tijd hè. Ze hebben samen een tablet en daar gaan ze heel goed mee om. Eigenlijk hebben ze nooit ruzie.’ De jonge vrouw vertelt dat ze vijf maanden zwanger is van een jongetje en dat ze benieuwd is hoe dat het leven van de meisjes gaat veranderen. Maar ze denkt dat het prima zal gaan. ‘Dat was bij mij thuis anders hoorde ik van mijn ouders. Ik ben de tweede uit een gezin van vier en de zus boven mij is vier jaar ouder. Mijn moeder vertelt dat ze heel jaloers was omdat niet alle aandacht naar haar toe ging. Maar dat is allemaal goed gekomen hoor. We zijn nu heel erg close en doen heel veel dingen samen. Ze is onderwijzeres en heeft geen kinderen. Mijn meisjes zijn stapel op haar.’
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
