BinnenlandVierklank.nl
Op ‘t bankje
Het is een beetje herfstachtig winderig. Af en toe komt de zon door waardoor het wat aangenamer aanvoelt maar je komt er niet onderuit, de winter nadert. Ik ben nog maar net op het bankje gaan zitten als er een man naast me komt zitten. ‘Eigenlijk geen weer om lekker op een bankje te zitten, maar mijn vrouw is met de auto naar de kapper en komt me hier straks ophalen. Ik heb er al een hele reis opzitten.’ Hij vertelt dat hij zijn dochter met de trein naar Schiphol gebracht heeft. ‘Vanwege files op de weg vond ze het beter van Hollandsche Rading rechtstreeks naar Schiphol met de trein te gaan. Mijn vrouw heeft ons daarom met de auto naar het station gebracht. Ze wilde eigenlijk ook wel mee naar Schiphol, maar ze had nou eenmaal die afspraak met de kapper. Onze dochter Ilse gaat een half jaar in Engeland als au pair aan de slag. Ze is 19 en ik vind het nogal wat maar ik heb me er maar bij neer te leggen. Mijn vrouw vindt het overigens prachtig. Ze is voor ik haar leerde kennen een jaar au pair in Frankrijk geweest en daar praat ze nog altijd heel enthousiast over. Ze spreekt behoorlijk Frans en we gaan ook meestal naar Frankrijk op vakantie. Ilse wilde meer voor de taal naar Engeland want die heeft ze als ze over een half jaar met haar studie begint nodig.’ Hij kijkt even zwijgend voor zich uit en denkt ongetwijfeld aan wat haar allemaal in Engeland zou kunnen overkomen en vertelt dan verder. ‘De reis naar Schiphol was helemaal mooi gepland maar onderweg kwamen we stil te staan zonder dat er iets over werd omgeroepen. Iedereen vroeg zich al af wat er aan de hand zou zijn maar uiteindelijk werd omgeroepen dat er een wisselstoring was. Gelukkig hadden we ruim de tijd voor de vlucht genomen, maar het duurde toch nog enige tijd voordat de trein verder kon. Op Schiphol bleek dat de vlucht naar Engeland ook vertraagd was, dus zijn we nadat Ilse kon inchecken nog ergens koffie gaan drinken. Nadat ze langs de douane was ben ik teruggegaan. Ik appte mijn vrouw hoe laat ik in Hollandsche Rading zou aankomen, maar die appte terug dat ze die tijd dan nog wel bij de kapper zou zijn. Gelukkig trof ik in de trein een bekende die zijn auto bij het station had staan en mij hier wel wilde afzetten.’ Zijn vrouw appt even later dat ze over twintig minuten hier kan zijn. De man vertelt dat hij zijn dochter wel erg zal missen, maar hij is toch blij dat ze naar Engeland gaat. ‘Ze was oorspronkelijk bezig met een adres in Amerika. Daar waren we niet zo blij mee, maar Engeland is niet zo ver weg en daar je nog wel een keer een weekendje naar toe. De mensen waar ze naar toe gaat hebben twee kinderen van 9 en 11 jaar. We hopen dat het allemaal goed gaat.’ Ik vraag of hijzelf in zijn jonge jaren ook avontuurlijk was. Hij moet lachen en vertelt dat hij vroeger liftend door Europa is getrokken. ‘Je had toen geen mobiele telefoon en je ouders hadden geen idee waar je uithing. Ze hebben zich toen best zorgen gemaakt, vertelden ze later. Maar daar zat je niet mee, ik belde ze nooit op vanuit het buitenland. We hebben nu gelukkig wel de mobiele telefoon en zullen daar zeker veel gebruik van maken.’ Dan stopt er een auto bij het bankje en na een vluchtige knik stapt de man in.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
