Binnenland·Oost Online·12 uur geleden

Oliebol

“Niet nu al,” zei ik in mijzelf toen ik eind september bij de Albert Heijn aan het Christiaan Huygensplein de pepernoten, taaitaaipoppen en andere Sinterklaasartikelen prominent aangeboden kreeg in de net verbouwde winkel. Hoewel het natuurlijk absoluut geen halszaak is, ergerde me het dat de zomervakantie amper voorbij is en deze grootgrutter alweer bezig is met het heerlijke avondje dat nog vele weken op zich laat wachten. Een heel ander gevoel kreeg ik toen ik diezelfde dag van de Middenweg naar de Linnaeusstraat fietste. Op de Oeterwalerbrug ontwaarde ik oliebollenkraam De Beer. “Leuk, ze zijn er weer,” dacht ik. Al sinds 1988 worden op deze brug krentenbollen en appelbeignets aan de mens gebracht. Naast de Oetewalerbrug altijd vanuit een witte wagen die je meestal op kermissen en braderieën treft. Het begon op het hoekje van de Ringdijk, maar al heel lang bij de Linnaeuskade. “Ambachtelijk lekker,” lees ik aan de bovenzijde van de vernieuwde kraam. Nu is hij geschilderd in stemmig brons en heeft door de rode neonverlichting wel iets weg van een uit de kluitengewassen arcademachine. Ik hou van dieren, maar niet op mijn bord, en met een vork prikt de aardige dame een oliebol en appelflap, allebei vegan, behendig in een zakje. Op het bankje tegenover de kraam eet ik ze op, terwijl het een komen en gaan is van mensen die allemaal zichtbaar in een goed humeur lijken te zijn. Heel opvallend. Hoewel het niet wetenschappelijk bewezen is, denk ik oprecht dat er een causaal verband is tussen de aanwezigheid van deze kraam en de stemming in ons stadsdeel.