Binnenlanddovo.nl
Ode aan een Rooie Held: Ain’t no Mountain high enough
Zaterdag 24 januari, rond half tien. Het geluid van de mobiele telefoon gaat onophoudelijk. De diverse whatsappgroepen maken overuren. Het intens trieste nieuws dringt langzaam door bij de ontvangers, maar het besef is er niet, nog lang niet. Zo’n anderhalf uur later druppelen langzaam zijn maatjes van het eerste uur de DOVO kantine binnen. Verslagenheid, ongeloof en verdriet voeren de boventoon. DOVO’ers die het nieuws nog niet hebben gehoord bewegen zich uiteindelijk naar zijn aanwezige vrienden achter aan de bar om hun deelneming te tonen. Onze voorzitter heeft zich na de club gehaast en sluit aan. Op dat moment is de begeleiding van DOVO 1 bezig om de wedstrijd tegen ROHDA Raalte uit te stellen, want geen enkele speler heeft zin om überhaupt aan voetbal te denken. Met medewerking van ROHDA en de KNVB krijgt men dit geregeld en de ook verslagen selectie en staf mengen zich in de groep en tonen hun respect en eigen verdriet. De fiere DOVO vlag wordt halfstok gehangen. Op de diverse velden van ons Panhuis wordt spontaan en op eigen initiatief een minuut stilte gehouden door vele DOVO-teams.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
