Binnenland·Liwwarders·17 apr

Nu zit ik hier met een gebroken geweertje op de revers oorlogsboeken te verkopen, denk ik. Ik, de grootste antimilitarist van de stad

Kunst kan pijnlijk zijn, denk ik met een net ingehouden vloek. Tegenwoordig moet ik ’s ochtends naast de houten poppen, de twee tafeltjes met boeken, het schoolbord en de schildersezel ook het kunstwerk ‘schemerlamp aan de snelweg’ van Bram Zielman buitenzetten. En aan dit stukje kunst zit een uitstekend stukje metaal waar ik mijn hoofd tegen stomp. Ik ga hem morgen bellen of het de bedoeling is dat er bloed aan het kunstwerk komt om de vele ongelukken die er op de snelweg gebeuren te symboliseren. Als ik later aan de koffie zit, terwijl ik met een stuk keukenrol het wondje probeer te stelpen, verkoop ik 2 kaartjes. Dat is voorlopig ook het laatste dat ik verkoop.