BinnenlandTrouw
Nooit besluit een gedicht van Hans Tentije met een punt. Te definitief - Trouw
Dat zou je kunnen omschrijven als het scherpstellen van herinneringen, eigen herinneringen, de geschiedenis van een plek. Pogingen om beelden en flarden van lang geleden, die zich vaak onverhoeds en willekeurig aandienen, tot verhaal te maken; de lijnen en draadjes daarnaartoe te ontrafelen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
