Binnenlandcinemagazine.nl
Monster Mia (2026) recensie, Verena Fels
Zodra de dagen korter worden en Halloween dichterbij komt, duiken ze weer op: animatie- en kinderfilms waarin monsters, heksen en andere griezelige figuren de hoofdrol spelen. Het aanbod is rijk en divers (ook wat betreft de kwaliteit!): van de doldwaze ‘Hotel Transylvania’-reeks en de prachtige duistere stop-motionfilms uit de stal van Laika, ‘Coraline’ (2009) en ‘ParaNorman’ (2012), tot Disney/Pixar’s ‘Coco’ (2017), Roald Dahl’s ‘The Witches’ (waarvan zelfs twee versies bestaan, uit 1990 en 2020), het hilarische ‘Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit’ (2005) en natuurlijk de Tim Burton-klassieker ‘The Nightmare Before Christmas’ (1993): griezelen voor het hele gezin is al jaren een dankbaar recept. De nieuwste loot aan deze monsterlijke boom is ‘Monster Mia’ (2026), een Europese coproductie die precies op tijd voor het Halloween-seizoen verschijnt. De film is kleurrijk, amusant en sympathiek, maar wie hoopt op een echt verrassend monsterverhaal, komt lichtelijk bedrogen uit.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
