Binnenlandarenalokaal.nl
Mobiele groet - Column Freddy Klooté
Als de dag van gisteren herinner ik me, dat ik voor het eerst mee mocht naar een wielerwedstrijd. Ik had al een schrift halfvol met plaatjes van wielrenners, die verpakt zaten bij een reepje kauwgom. Een pakje dat vijf cent kostte. Zo ongeveer de helft van het startkapitaal dat wekelijks door mijn moeder werd uitgedeeld. Deze beloning werd overigens vaker verhoogd dan nu met mijn pensioen het geval is. De andere vijf cent ging op aan het lenen van een boek van wat toen al een bibliotheek werd genoemd. Ik mocht dus mee naar een echte wielerwedstrijden, met deelnemers, “die ik al in mijn schriftje had”. Spannend. Mijn vader was jurylid en had dan ook de mooiste plek op het parcours. Op een boerenkar, achter een tafel, alwaar hij van elke ronde de rugnummers van de voorbijrijdende renners noteerde. Ik mocht vóór hem op de kar zitten. Mijn hoofd tegen zijn knieën.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.