BinnenlandLiwwarders
Misschien kun je Snoet vanavond uit de albums voorlezen, zeg ik als ze weglopen
Een echtpaar met een cockerspaniel aan de lijn komt bijna juichend om me af. Onze hond heet ook Snoet, roepen ze. Nu heb ik ’s ochtends een beetje tijd nodig om op te starten; pen en papier klaar leggen, kijken of er stroom in het pinapparaat zit, even de koppen van de krant lezen en dat vooral, een kopje espresso drinken. Daar krijg ik nu de kans niet voor. Ik moet kennis maken met Snoet. Ze zijn zo enthousiast omdat ze twee plaatjesalbums hebben gevonden met als titel Snoet’s wilde jaren. Het zijn albums uit 1932 en uitgegeven door bakkersfabriek Haust in Amsterdam. Iemand heeft vroeger veel toastjes moeten eten om deze albums vol te krijgen, zeg ik wat chagrijnig. Maar dat horen ze niet. Ondertussen zit Snoet wat tegen me aan te rijen omdat ik een paar hondensnoepjes in mijn zak heb. Ik geef het beest er eentje terwijl het echtpaar de albums afrekent. Ik probeer ze ook nog even het album van Flip en Flap aan te smeren, waar op de omslag de beide hondjes in een Afrikaanse kookpot zitten terwijl er achter een donker getinte kok met dikke lippen staat te roeren. Maar die willen ze niet. Ik denk dat de cockerspaniel daar te fijngevoelig voor is. Misschien kun je Snoet vanavond uit de albums voorlezen, zeg ik als ze weglopen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.