BinnenlandNieuws.nl
Mijmeringen: 'Claimcultuur'
Als je vroeger een foutje maakte of soms wel een flinke fout, kwam je er met een excuus vaak mee weg. ‘Sorry’ en zand erover. In Amerika vindt men deze vergevingsgezinde houding maar raar. Als je iets fout doet en er is schade ontstaan moet minimaal de netto schade worden vergoed. En hoe langer hoe meer werd het daar ook gebruikelijk om de immateriële schade eveneens te claimen: er moet een vergoeding komen voor het leed wat je is overkomen. Doordat een ander een fout maakte, moet die maar dokken. Hoeveel? Daarover moet je onderhandelen. Het werd en is een hele industrie om schuldigen aan te wijzen en de hoogte van claims vast te stellen. Het beschuldigen van een ander heeft het bijkomend voordeel dat je daarmee jezelf verschoont van het schuldgevoel voor het ontstaan van de schade. Lastig wordt het pas als door toegepaste regels blijkt dat ook jij deels schuldig wordt verklaard. Van alles wordt juridisch uit de kast getrokken om de schuld af te schuiven. Dit hele circus wordt hoe langer hoe meer ingezet. Gevolg is dat rechters, het OM en advocaten en de hele rechtsstaat zeer veel tijd en geld besteden om de vinger op de zere plek te krijgen om een schuldige aan te wijzen. En dat in een tijd dat de rechtsstaat al zwaar onder druk staat.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
