BinnenlandLiwwarders
Mevrouw zeg ik, u moest eens weten hoe vermoeiend het vak van beginnend boekverkoper is
Zodra ik de deur open doe, zie ik de rails liggen waarover een fors formaat speelgoedtrein naar buiten moet gaan rijden. Dat trekt mensen is me gezegd. Ook op de tafels binnen zijn geen boeken uitgestald, maar ze staan vol Duitse landschapjes van piepschuim met vakwerkhuisjes, stationnetjes, bruggen die die nergens overheen liggen en locomotiefjes die kleine wagonnetjes voorttrekken. Kortom de droom van veel jongetjes en evenzoveel vaders. Als ik na een kwartier prutsen eindelijk de rails in elkaar geschoven heb, kan de trein naar buiten rijden en komen de eerste vaders met kinderen binnen. Ik trek me niets van hun aan, want een beginnend boekverkoper zal toch eerst het espressoapparaat moeten opstarten en de lichtjes in de Passage aandoen. Als ik eindelijk zover ben dat ik koffie kan maken, hoor ik de trein buiten stilvallen. Sorry, zegt een man op zijn zoontje wijzend, hij liep per ongeluk tegen de trein. Ik zet het ding weer op de rails en hij gaat weer rijden. Daarna heeft een man mijn aandacht nodig die met het boek over Máxima Zorreguieta van Marcia Luyten in zijn hand staat, maar iets van de prijs af wil. Waarom wil je dit boek in vredesnaam lezen, vraag ik. Nou ja, het is toch onze koningin, zegt hij. Ben jij soms republikein? Dat ben ik pas geworden nadat ik dit boek doorgebladerd heb, zeg ik. Ik geef hem 2 euro korting en zeg dat er voor hem dus ook nog hoop is als hij dit boek gelezen heeft. Denk om de rails, roep ik hem nog na, maar het is al te laat. De trein is weer gestopt en ik loop er heen om hem weer in de rails te zetten.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.