BinnenlandDe Castricummer
Lezerspost: statushouder in hongerstaking
Om te beginnen is hongeren een efficiënte manier om vet te verbranden. Echter om daar aandacht voor een probleem mee te vangen is verfoeilijk, De wens is om sneller een huis te hebben. Maar het tekort is in de hele randstad: twee voorbeelden. Onze bonusdochter heeft 17 jaar op de wachtlijst voor een woning in Amsterdam gestaan. Met de aanstaande komst van veel toegewezen asielzoekers heeft de gemeente snel tien extra wachtlijstjaren geschonken. Hierdoor kon ze voor vast een appartement huren in de Bijlmer en hoeft ze niet meer elk jaar te verhuizen. Zij woonde antikraak. In de Bijlmer woont nu zwart, bruin, wit en geel gezellig naast elkaar. Onze bonuszoon heeft vijf jaar gehuurd in Castricum; particulier, klein en zeer duur. Daarbij slecht geventileerd en zonder balkon. Maar mensen in slecht geventileerde containers huisvesten, is niet humaan. Net als Hans hadden we Oekraïense vluchtelingen in huis en met een maand waren ze aan het werk.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
