BinnenlandIt Nijs
Jan Schokker: Skele ûlen
It wie koart nei it oerdeismiel. Ik stie op myn deade gemak yn it hok oan it skildergriemen, doe’t ik de bekende oehoelûden wer ris hearde. As ûnderdiel fan in searje oer frjemde fûgels hie ik dwaande west mei it troanjemint fan twa gelikense ûlen. Ik hie krekt myn krabbel ûnder it nijste wurkstik set en hoewol’t it nei eigen bestek aardich realistysk skildere wie, koe der lykwols samar gjin lûd út komme. Dan mar ris bûten sjen. Meidat ik de doar iepene, fladderen der twa fertroude ûle-maten op my ta. Frijpostich namen se in sit op ’e hoksdoar.

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.

