BinnenlandGroenlose Gids
Intergenerationeel
Ooit gaf mijn moeder me een grote verkleedtas in bewaring. Voor het geval ze er ooit voor terug zou komen. Vroeger was carnaval haar onmisbare feest. Maar sinds ze in Spanje woonde was daar verandering in gekomen. Dit jaar lukte het toch. Na meer dan tien jaar. Drie dagen lang was de lach niet van haar gezicht te slaan. Niet tijdens de optocht en niet tijdens het dweilen. En op dinsdag, bij het allerlaatste optreden van haar kleindochter als dansmarietje en het allereerste optreden dat ze in het echt kon zien, werd de lach begeleid door biggelende tranen. Ook mijn dochter straalde. Intergenerationeel geluk in zijn zuiverste vorm. Het waren drie dolle dagen van blijdschap en weemoed geweest. En nu werd het tijd om afscheid te nemen. Nog even een treinkaartje kopen in Lievelde en dan weer naar huis, naar de Spaanse zon.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
