BinnenlandAlgemeen Dagblad
‘Ik zal echt wel een traantje laten als ik de deur voor het laatst achter me dichttrek’
Vlak voor ’s Heer Arendskerke verlaat je de Nieuwe Rijksweg en via een doodlopend landweggetje rijd je de polder in. Zodra de weg stopt, sta je voor een houten hek, met daarachter een idyllisch spulletje met uitzicht over de weilanden. De blauwe regen vormt een natuurlijk afdak boven de tuindeuren en in het grasland achter de tuin schiet een haas weg. Romantiek ten top, maar wél pal aan het spoor. Bewoners Annie Munter en Jos de Regt halen hun schouders op over de treinen die langs hun huis zoeven. “Je hoort ze amper.”
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
