BinnenlandLiwwarders
Ik wil een hele plank vol poëzie hebben, zegt de jongen
Ik ben van familie van hem, hoor ik een vrouwenstem zeggen, terwijl ik net verdiept ben in het verhaal van Hiske Versprille over een restaurant waar je ongegeneerd veel schaal- en schelpdieren kunt eten. Naast mijn tafel staat een mevrouw met een boekje van Johnny van Doorn, Een gevecht tegen het zuur. Verhalen over zijn strijd tegen het benauwende alledaagse in de late jaren ’60. Hebben jullie nog meer van hem, vraagt de mevrouw. Ik moet even omschakelen van het verhaal over de culinaire geneugten van Hiske naar de bizarre verhalen van één van mijn helden van vroeger, Johnny van Doorn, alias The Selfkicker. Als we meer van hem zouden hebben, had ik ze allang mee naar huis genomen mevrouw, zeg ik. U heeft de boeken van mijn achterneef gelezen, vraagt de mevrouw. Zeker zeg ik, ik vind zijn boeken nog steeds geweldig, maar vroeger vooral, waarschijnlijk ook omdat mijn ouders het zo verschrikkelijk vonden. We praten nog even wat over Johnny tot ik me met een groepje vrouwen moet bemoeien.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
