‘Ik dacht aan mijn oma’s botten. Ik zou er best een willen hebben, een vingerkootje of zo. Maar ja, dat mag niet’

ijn oma moest geruimd worden. Niet preventief hoor, want ze is al dertig jaar dood; het ging om haar graf. Daar moest blijkbaar plaats gemaakt worden voor iemand ánders’ oma. Er vielen woorden als ‘verlopen grafrechten’ en ‘knekelput’. Zelfs aan eeuwige rust komt een eind.