BinnenlandLiwwarders
Het meisje laat me door mijn geouwehoer niet ontmoedigen en wil het boek toch kopen
Vandaag loop ik niet zoals normaal op zaterdag om een uur of half elf naar de Boekenpassage. Later op de dag moet ik met mijn ‘inmiddels bejaarde’ bandje spelen in Tzum. Het voelt raar. Maar af en toe gebeurt het me. Even overweeg ik er toch even heen te lopen om te kijken of alles wel goed geopend is. Of alle lampjes aan zijn, of de boeken recht liggen op de tafels en of er wel operamuziek uit de speaker komt. Maar ik doe het niet. Ik maak koffie en zit een uurtje lezen in ‘De kosmische komedie’ van Frank Westerman. Het is, zoals alle boeken van deze schrijver, uiterst boeiend, maar toch dwalen mijn gedachten telkens af. Zal ik even bellen hoe het in De Rode Loper gaat, denk ik. Maar ik weet me te beheersen. Zal ik een appje sturen dat ze me altijd kunnen bellen? Maar ook dat is geen goed plan, want als ik straks sta te spelen, staat mijn telefoon toch uit. Ik moet het loslaten vandaag.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.