BinnenlandDe Gelderlander
Het lijkt erop dat Arnhemmers het onder elkaar zo hebben afgesproken
Met enige regelmaat krijg ik bezoek van een ekster. Als ik uit het raam kijk, zie ik hem al klaarstaan, op de dakrand aan de overkant. Soms met een hazelnoot in zijn snavel, dan moet hij weer uitrusten van de kauwen. Hij zit die kauwen vaak achterna, met een paar stevige duikvluchten. Op een gegeven moment krijgt hij dorst en dan vliegt hij naar het platte dak van onze dakkapel. Om uit de plassen te drinken die daarop staan. Onder dat dak zit ik altijd deze stukjes te tikken.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
