Binnenland·Delft op Zondag·7 jul 2024

Het Delftse geslacht Stuijling (12) de zwarte dood

In onze serie over de Delftse stadspoorten verhaalden wij al over de ondernemers die zich rond de poorten vestigden. Velen van hen waren toegespitst op de behoeften van de reiziger. Zo waren herbergiers, schoenmakers, fruithandelaren en hoefijzersmeden rijkelijk vertegenwoordigd. Eén zo’n hoefsmid was Herman Blom die zijn nering aan het Noordeinde had en zo de reizigers kon bedienen die via de Haagpoort en de Wateringsepoort Delft binnenkwamen dan wel verlieten. Met zijn echtgenote, Willemtje Stuijling, had Herman meerdere kinderen gekregen. Een aantal van deze kinderen stierf reeds zeer jong, maar ook de overgebleven kinderen zou Willemtje niet zien opgroeien want in 1635 werd het gezin getroffen door een ramp. In de herfst van dat jaar was het één van de dochters die als eerste ziek werd, zij overleed en werd begraven op 17 oktober. Het meisje zal zeer waarschijnlijk aan een besmettelijke ziekte als de pest geleden hebben, een ziekte die Delft meerdere malen getroffen heeft, zo ook in 1635 en ‘36. Haar overlijden was zeker niet het einde van de ellende die het gezin trof, want nog geen drie weken daarna overleed een tweede kind, weer drie dagen later een derde en 12 dagen daarna een vierde kind. Alle kinderen van Willemtje en Herman waren nu overleden, maar zelfs nu was de ellende nog niet voorbij, want op 7december 1635 werd ook Willemtje naar het graf gedragen. Alleen echtgenoot Herman zou de plaag overleven. Lang werd gedacht dat de zwarte dood zoals de pest wel werd genoemd, verspreid werd door rattenvlooien. Maar zo’n tien jaar geleden bleek uit onderzoek met computermodellen dat met vlooien van de zwarte rat de ziekte nooit zo snel om zich heen had kunnen grijpen. De slotconclusie van de onderzoekers was dat het de mensenvlo geweest moet zijn die debet was aan het leed van zoveel gezinnen. Volgende week: Het geslacht Stuijling en Mr. Pieter van Vollenhoven.