Binnenlandtzum.info
Essay: Gerry van der Linden – De verdwijning
In mijn jonge jaren belden we op goed geluk aan. Gaf men geen sjoege dan liepen we verder naar het volgende adres dat we hadden onthouden of op een papiertje toegestopt hadden gekregen. Friday night when the eagle flies, zakje weed in de broekzak, fles wijn in de hand en op afgesleten Spaanse laarzen die tikten op de keien. Een clubje vrienden op zoek naar gezelschap om mee te feesten, de avond was lang, de nacht oneindig. Die wereld lijkt te zijn verdwenen. Ik zeg lijkt , want ik ben inmiddels een zeventiger en op vrijdagavond doe ik dingen die mij van de straat houden. Toch, aangebeld wordt tegenwoordig voornamelijk door de pakketbezorger. We doen van alles online, thuis achter de pc of op de telefoon in de supermarkt. Ik ben blij als het allemaal een beetje lukt. Maar mijn generatie is gezegend, we hadden elkaar in levende lijve en hebben nog de kans gehad om ‘buiten te spelen’. Kom daar nu maar eens om.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
