BinnenlandTubantia
Enschede, dat is vallen en altijd weer opstaan
Twee jaar woon ik er nu. Enschede. De stad waar ik als kind van Hengelo nooit echt iets bij voelde. Oh zeker, het heeft een plek in mijn jongste herinneringen. Ik voetbalde er tegen Rigtersbleek en EMOS. Met kinderfeestjes zwommen we in Aquadrome. En de dreun van de ramp was die zonnige zaterdagmiddag ook in de Hengelose achtertuin van mijn ouders te horen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.

