Doodzieke Marcel wil nog één keer Vierdaagse zien mét balkenbrij; dat kan niet meer, maar dan stuurt zijn zus dat ene berichtje

Marcel Vermeulen is verzot op de Vierdaagse. Én op balkenbrij. Later zou hij voor die liefdes nog eens naar Nijmegen komen. Maar ineens bleek er geen later meer te zijn voor hem. Weg Vierdaagse-wens. Tot zijn zus iets bijzonders bedenkt. „Dit is voor mij specialer dan de gouden enveloppe van de Postcodeloterij.”