BinnenlandIt Nijs
Doede Wiersma: Mei jins beiden is better as allinnich
Wa’t De Nacht fan Elie Wiesel lêzen hat, dy is djip rekke troch de heit en de soan dy’t yn ’e moannen dat se yn ’e konsintraasjekampen Auschwitz en Buchenwald sieten, foarinoar libben. Yn syn memoires skriuwt Wiesel dêroer: “As ik reden hie om te oerlibjen, dan wie it benammen om’t heit der wie. Wy wiene faninoar ôfhinklik: hy hie my nedich, sa’t ik ferlet fan him hie. Om him woe ik libje; om my besocht hy net te stjerren. Ik haw it folhâlden troch ús heit.” ( Alle rivieren tromen naar de zee , I, 110).

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
