Binnenlandfilosofie.nl
De mens is het dier dat geen dier wil zijn, volgens Mary Midgley
Tot Midgley’s grote verdriet is met Plato een lange traditie begonnen in de westerse filosofie die de mens opsplitst in twee delen. Met zijn rede zou de mens zijn ‘dierlijke’ driften en emoties moeten onderdrukken. Dat de mens dankzij zijn verstand als exceptioneel wezen wordt gezien, verheven boven het dier, heeft hem sinds Plato losgekoppeld van de natuur. Zo scheidt René Descartes met zijn ‘Ik denk, dus ik ben’ de geest van lichaam, emoties en sociale relaties. Volgens Midgley heeft Descartes met zijn mechanistische mensbeeld de mens van zichzelf vervreemd. Op Thomas Hobbes is ze ook kritisch, omdat hij benadrukt dat de mens egoïstisch en conflictueus is, terwijl Midgley stelt dat mensen van nature ook sociaal, zorgzaam en altruïstisch zijn.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
