BinnenlandLiwwarders
De Kahlmann-kramp: Waarom de censuurclown het theater vermoordt
Vroeger had je in het theater een heel simpel, doch doeltreffend mechanisme: de ‘uitknop’. Die zat niet op het podium en ook niet in de meterkast van de directeur, maar in de benen van het publiek. Vond je een cabaretier een hork? Dan liep je halverwege de pauze naar de bar en kwam je simpelweg niet meer terug. Vond je de grappen smakeloos, de timing belabberd of de toon verwerpelijk? Dan lachte je niet. Dat heette volwassenheid. Je kocht een kaartje, nam een artistiek risico, en soms verloor je een paar tientjes en een avond van je leven. Zo werkte de markt van de vrije geest.
Lees het volledige artikel bij Liwwarders
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
