BinnenlandLiwwarders
De grutto’s en de kieviten weten nog van niets, maar hun wereld staat op het spel
In de Hounspolder klinkt het voorjaar niet als een aankondiging, maar als een herovering. Terwijl de eerste flarden nevel nog traag over het natte gras kruipen, trekken kieviten hun grillige banen door de lucht. Hun vleugels snijden door de stilte, zwarte en witte flitsen die patronen tekenen alsof ze de polder eigenhandig willen schilderen. Deze week zijn de eerste twee grutto’s gespot. Daar staan ze, de snavels fier richting de Friese hemel gestrekt, hun roep een echo die millennia overbrugt. Het is een schouwspel dat de tijd dwingt tot stilstand. Hier, onder de rook van Leeuwarden en de luwte van Goutum, danst het leven alsof de stad met haar beton en ambities even niet bestaat. Het is een wondertje: heimelijk, ontroerend en pijnlijk kwetsbaar.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
