Binnenlandfilosofie.nl
De denker delft het onderspit in ‘De naam van de roos’ | recensie
De lezer van dit tweede deel van de graphic novel van De naam van de roos valt met zijn neus in de boter: het verhaal wordt precies hervat bij de seksscène die zo meesterlijk beschreven wordt in het origineel van Umberto Eco. De knappe leerling-monnik Adson wordt in de keuken van de abdij verleid door een mysterieus meisje, een ervaring die de taal en het denken van de onervaren jongen te buiten gaat. De enige manier die hij heeft om die te vatten, zijn Bijbelse begrippen. In haar kussen proeft hij ‘het ware leven dat ons na dit sterfelijke bestaan in het gezelschap van de engelen in eeuwigheid beschoren zal zijn’; voor het hoogtepunt gebruikt hij de uitdrukking uit Genesis, als God na de schepping concludeert: et cuncta erant bona , en alles was goed.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
