BinnenlandMeppeler Courant
Daniël Arends houdt een pleidooi tegen gekwetstheid in meesterlijke show
Twee voorstellingen op één avond, en dan ook nog een WK-wedstrijd die daar tussendoor fietst. Dat moet voor een cabaretier toch een hele opgave zijn. Als je dan ook nog te maken krijgt met een geluidsinstallatie die de eerste vijftien minuten een storende zoemtoon voortbrengt, zou je zo maar uit je ritme gehaald kunnen worden. Maar dat gebeurde niet bij Daniël Arends, die deze lastige omstandigheden in een uitverkocht Ogterop uiterst bekwaam om wist te zetten in een flink aantal bonusgrappen. Ook de rest van zijn voorstelling Thuis praat ik bijna nooit is ijzersterk.

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
