BinnenlandOost Online
Column | Verre buren
Natuurlijk wist ik al jaren waar de Linnaeushof was. In Bennebroek natuurlijk: ‘de grootste speeltuin van Europa’. Van die andere Linnaeushof, die met de tennisbaan, was mij tot drie jaar geleden niets bekend. Dat is, in mijn geval, toch redelijk absurd. Ik heb tot mijn twaalfde naast de Watergraafsmeer gewoond, de Linnaeushof, daar, was een kwartiertje lopen. Nooit in mijn leven geweest. Drie jaar geleden voor het eerst. Ik was -werkelijk!- stomverbaasd. Huh? Een tennisbaan? In een luxe hofje, met prachtige huizen? Dat zoiets kon bestaan, op anderhalve kilometer van die armoedige verzakkende Indische Buurt. Ja, mijn buurt, en hunnie van De Meer voelden zich te goed voor ons, dus daar kwamen wij niet. Punt. Zo’n gewoonte houdt lang stand: pas in 2020 ontdekte ik de Linnaeushof achter de Middenweg. Hoe is het mogelijk?
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
