Binnenlandmooilaarbeek.nl
Column Martien: Wies wil wel
Voor ons mam haar verjaardag gingen we naar de musical 14-18. Dat is een musical over de Eerste Wereldoorlog, gemaakt door Studio 100, van Gert Verhulst. Onze Mark zat het weekend van de musical in Montenegro (het land van de Zwarte Berg, zie mijn column over Zwarte Piet, ‘Mooi zwart is niet lelijk’). Maar omdat we wel vier kaartjes hadden, had ons mam Wies Verschuuren meegevraagd. Wies wilde wel mee. Zo reden we begin april naar het Belgische Puurs. Het was een heel mooie voorstelling. Dat vond Wies ook. Ze vroeg zich alleen af of ze de naam van het Belgische dorpje zou kunnen onthouden voor als ze weer in Aarle was en moest uitleggen waar ze was geweest. Ons mam had direct een ezelsbruggetje paraat: “Geen witte chocolade, maar…” “Puur” zei Wies. Zo zie je maar van wie ik de aanleg heb om al deze onzin hier te schrijven. Ik had het er op een gegeven moment over met Axelle dat ik op mijn tachtigste ook nog steeds net zo kwiek wil zijn als Wies. Ons mam corrigeerde mij direct. Wies is nog maar 78 en ze wordt in mei pas 79. Dat was een foutje van mijn kant. Maar goed, helemaal mijn schuld is het niet, want ik was er natuurlijk niet bij toen Wies geboren werd. Aan de andere kant heb ik dankzij die vergissing nu wel een column en heeft Wies de eeuwige roem door in de mooiste krant van Laarbeek en verre omgeving vernoemd te worden. Na de musical hadden we nog wat gegeten en gedronken. Het was een zeer geslaagde dag. Toen Axelle en ik ’s avonds naar huis wandelden, hoorden we iemand zeggen dat ze ‘met de haren in de handen zat’. Die persoon vergiste zich van uitdrukking. Als je zegt dat je met de handen in het haar zit, geef je aan dat je het even niet meer ziet zitten. Zo’n vergissing heet ook wel een verhaspeling, of met een moeilijker woord een malapropisme. Dat woord komt van het Franse mal à propos, oftewel ‘ongepast’. Bij zo’n verhaspeling haal je woorden of uitdrukkingen door elkaar. Zoals je kunt zeggen dat je de flamingo een mooie dans vindt, terwijl je het eigenlijk over de flamenco hebt, en niet over de flamingo, de vogel. Of zoals wanneer ik me in de verjaardag van Wies vergis. Maar goed, om een lang verhaal nog langer te maken, als u Wies deze maand tegenkomt, vergeet haar zeker niet te feliciteren met haar 79ste verjaardag.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.

