Binnenlandmooilaarbeek.nl
Column Martien: Stem op mij!
Ja, ’t is weer wat. We mogen nog een keer gaan stemmen. Ik ga hier geen politieke analyse schrijven. Dat laat ik graag aan de echte journalisten over. Ik ben hier alleen maar om mijn column te schrijven en klaar. Maar om er toch voor te zorgen dat we met zijn allen het land weer op de rails krijgen, heb ik besloten om mijn eigen politieke partij op te richten: De Partij voor Taalkundige Weetjes. Dan heb je niet per se direct een oplossing voor het politieke probleem, maar wel een mooie uitleg. En dan kan ik toch mooi het wekelijkse Vragenuurtje volpraten zonder gezeur en gemopper van de oppositie. Er moeten meer huizen gebouwd worden? Geen idee, maar het mooie gezegde wat het huis verliest, geeft het huis weerom betekent dat als je thuis iets kwijtraakt, je het ook weer in huis zult terugvinden. Er zitten latten aan het huis betekent dat er mensen in het gezelschap zijn, die iets niet mogen horen (misschien een nuttig spreekwoord als er journalisten aanwezig zijn bij mijn partijvergaderingen). Als iemand aan mij vraagt wat ik zal doen aan het stikstofprobleem kan ik uitleggen dat de Franse scheikundige Antoine Lavoisier eind 18de eeuw probeerde te ontdekken welke gassen er precies in de lucht zaten. Hij vond zuurstof, dat hij oxygène (van het Griekse oxús, dat zuur betekent en gennãn, dat verwekken betekent) noemde. Daarnaast zat er waterstof in de lucht, dat Lavoisier hydrogène noemde, van het Griekse húdor (water). De Haarlemse chemicus Martinus van Marum en zijn collega’s hebben oxygène en hydrogène vertaald naar zuurstof en waterstof. Daarnaast bleef een derde gas over als de zuurstof uit lucht werd verwijderd. In dat gas kon geen kaars meer branden en was geen leven mogelijk. In het Frans heet dat element azote. En dat komt dan weer van het Griekse a (‘geen’ of ‘niet’) en zoè (‘leven’). In het Duitse taalgebied werd door de verstikkende werking van het gas de benaming Sticktoff gebruikelijk. De Nederlandse term stikstof komt bij ons al sinds 1793 voor. Zeer waarschijnlijk hebben we die term geleend van onze oosterburen. En als na een paar maanden blijkt dat mijn mooie praatjes toch geen oplossing bieden voor de problemen in het land, dan geef ik gewoon de ander de schuld en stop ik ermee, en ga ik weer verder met mijn columns. Maar dus, niet vergeten, stem op mij en maak mijn taalweetjes voor heel Nederland toegankelijk. De mensen hebben er recht op!
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
