BinnenlandGGOF
Column F/J: Requiem voor Johan de Vos
Vorige week knetterde het weer eens in de gemeente-politiek, opnieuw een afsplitsing. De derde in twee jaar. Posthuum krijg ik steeds meer ontzag voor ‘bromsnor’ de Vos, de man die tijdens de samenvoeging vitale kernen bij elkaar wist te brengen; intussen alweer bijna net zoveel lokale partijtjes als in de vier gemeenteraden toentertijd. Plaatselijke partijen beleefden hun opkomst met Pim Fortuyn. Die had scheit aan elites en werkte op het gevoel van de straat. In dorpspolitiek een sterke basis, je komt elkaar daar dagelijks tegen. Landelijke partijen opereren vanuit een ideologisch beginsel; over stoeptegels kun je niet rechts of links besluiten maar aandacht voor ondernemersklimaat of minderbedeelden zijn voorspelbare stokpaardjes. Een lokale partij bekijkt elke kwestie zoals die zich voordoet en bepaalt naar bevind van zaken. De talrijke beslissingen die een gemeente te nemen heeft, zijn te ingewikkeld om je ieder in te verdiepen, daarvoor kiezen we eens per vier jaar onze vertegenwoordiger, op basis van vertrouwen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
