Binnenlandrodi.nl
Column: Dorpsleed, wereldleed en de zoektocht naar identiteit
Wanneer we naar Purmerend kijken is het een stad van bijna honderdduizend inwoners, geen dorp meer waar de boerenwagens over de keitjes rijden. Het is geen belangrijke marktstad meer, wel sinds kort een erkende vestingstad, dat heeft iets te maken met de tachtigjarige oorlog. Ik las per ongeluk “vestigingsstad” dat lijkt mij meer van toepassing. Vestigingsstad tussen de polders, of zoiets, want Purmerend blijft de groeikern waar het ooit voor bestemd was. Het dorpse bestaat nog wel in de gemeenteraad, laten we zeggen het dorpse leed, want wat men tegen elkaar zegt kan soms best wel pijn doen. Maar alles voor de stemmen laten we maar zeggen want in een verkiezingsjaar is veel geoorloofd om de krant te halen. Ondertussen staat de wereld in brand en worden wij door de media pijnlijk feilloos op de hoogte gehouden van de oorlogen in de wereld. In een land als Nederland en dus ook in Purmerend heerst er vrede en is er ruimte voor straatprotest. Onder invloed van Amsterdam krijgt die uiting van protest ook vorm in onze stad. Twee jaar terug stond er een kapotgeschoten ambulance uit Oekraïne op de Koemarkt, tussen de volle terrassen en winkelend publiek. Plaats niet echt lekker gekozen, de gemeente ging er nog wat onwennig mee om, maar de boodschap was duidelijk. Vorige week vond er ook een protest plaats, over de situatie in het Midden-Oosten. Deze keer op het naamloze plein voor het stadhuis, de stenen vlakte is vergelijkbaar met de Dam, iets kleiner, maar met dezelfde functie. Ditmaal waren het pro-Palestijnse mensen, maar volgende week kan het zomaar een andere groepering zijn. Daarom is een passende naam voor deze locatie, Het Plein voor de Vrede.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
