Binnenlandrodi.nl
Column door Britt Planken: Ambitie
Vorige week was ik in Rotterdam Zuid voor werk. Zelf woon ik in de Westwijk, dus ik voelde een connectie. Beiden vallen namelijk onder het Nationaal Programma Leefbaarheid en Veiligheid. In onze stad is daar het programmabureau voor opgetuigd. genaamd Wij de Westwijk. Dat is gevestigd in basisschool De Wereldwijzer en je kunt er zomaar binnenlopen met je goeie Westwijkse gedrag voor een praatje, kop koffie of antwoord op je vraag. Gewoon de hoofdingang door en dan de eerste deur rechts. Daar zie je dan een handjevol lieve mensen zitten die zich elke dag bezighouden met het liften van onze Westwijk. Wie de bewoners van dit stadsdeel zijn en wat ze nodig hebben is leidend in hun aanpak. Kwetsbare inwoners staan uiteraard voorop, want een ketting is zo sterk als z’n zwakste schakel. Langzaam wordt zichtbaar hoe die ketting verstevigt. Klaarovers helpen basisschoolkinderen veilig oversteken, jongeren hebben weer een plek om te chillen en bewoners verbinden zich aan de ambities van het programma. Iedereen moet de kans krijgen talenten te ontdekken en te ontwikkelen. Goed nieuws dus dat de Westwijk kan rekenen op een extra steun van 1,5 miljoen per jaar voor dat specifieke doel. Geld maakt misschien niet gelukkig, maar wel kansrijk. Dat bleek ook tijdens de training die ik gaf aan de jongerenwerkers van Rotterdam Zuid. Ze spraken hun dromen voor de daar wonende kinderen uit. Workshops, uitjes en nieuwe spelmaterialen zijn zeer gewenst en toch volop absent. Terwijl ook daar al jaren een nationaal programma draait. Na afloop stond ik op het perron van Slinge met een mix van voldoening en irritatie. Er wonen zoveel mensen op Zuid. Waarom zijn de kinderen daar dan zo afhankelijk van overheidsbudgetten? Met onderlinge sociale acties krijg je toch reteveel voor elkaar? Onlangs ben ik officieel gestart als ambassadeur voor de Westwijk en onze programmadirecteur had een berichtje over de kick-off op LinkedIn geplaatst. “Ambitie is om er 25 te werven in 2 jaar, resultaat: 14 [ambassadeurs] in 2 maanden”, schreef hij trots. Hoe tof die man ook is, zijn tekst vond ik schrijnend. We hebben het namelijk wel over Vlaardingen West, goed voor bijna dertienduizend mensen. Als wij willen voorkomen dat we vijftien jaar na de lancering van óns programma ook staan te treuren om een gebrek aan kansen voor onze jeugd, moeten we de wijk en de mensen we; op waarde schatten. Ik weet van mezelf dat ik vaak te optimistisch denk, maar als je een resultaat van 25 ambassadeurs op zoveel behulpzame inwoners een ambitie noemt, zou ik eerder spreken van een te laag gesteld doel. Ik geloof in de Westwijkers. Dus lieve buren, word ook ambassadeur en laten we ze omver blazen!
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
