BinnenlandMaassluis.nu
Column(79): Adres onbekend
Laatst zat ik in de trein en toen zag ik aan de binnenkant van het raam een lieveheersbeestje als medepassagier. Terwijl het landschap op turbotempo aan ons voorbij raasde, zat het diertje rustig op het glas. “Wat zou er door hem heen gaan?” dacht ik toen. Zou hij zich voelen zoals wij mensen ons voelen als we op een lopende band lopen? Dat je zelf op normaal tempo loopt, maar dat de wereld om je heen ineens op dubbele snelheid staat. Of heeft hij dat allemaal niet door omdat zijn ogen aan de bovenkant zitten en dus alleen het treininterieur kunnen zien?
Lees het volledige artikel bij Maassluis.nu
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
