Binnenlandcinemagazine.nl
Centen van Knegsel (2020) recensie, Marieke Widlak
Knegsel, een klein dorp in Brabant, waar bijna niemand van gehoord heeft en een klein, naamloos dorp in India. Al decennia door elkaar verbonden door de onbaatzuchtige Jo en Marijn, die de Indiase priester Christopher Bara behandelen als hun eigen zoon en vice versa. Jo en Marijn zijn echter hoogbejaard en willen hun liefdadigheidswerk, dat zo’n groot onderdeel van hun leven vormt, graag overdragen aan een jongere generatie. Het liefst aan kleindochter Marieke, zodat het in de familie blijft. Hadden ze dit vijftien tot twintig jaar geleden aan de nu zevenentwintigjarige Marieke gevraagd was het antwoord een volmondig ‘ja’ geweest. Maar Marieke benadert het vraagstuk nu een stuk zakelijker dan ze dat als kind had gedaan. In de korte egodocumentaire ‘Centen van Knegsel’ gaat ze op zoek naar het antwoord of ze de geldinzamelingsactie van haar opa en oma over wil nemen en waarom wel of niet.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
