BinnenlandPZC
Blijven praten over de Ramp, dat is het belangrijkste: ‘het verhaal moet worden doorgegeven’
,,Ja, overal komen tranen bij. Dan kom je thuis en dan denk je, laten we even pannenkoeken bakken. Even iets luchtigs. En napraten.” Riet Kuijper kijkt terug op het jaar waarin zij na 70 jaar zwijgen voor het eerst heeft gepraat over wat zij meemaakte tijdens de Watersnoodramp. ,,Weg is het verdriet nooit. Maar het wordt een beetje vriendelijker om te dragen.’’
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.