BinnenlandIt Nijs
Anne Dykstra: Unfoech praat (9)
As ik mei lytse bern op stap moat, freegje ik altyd oft se earst ek noch efkes nei ’t húske moatte. In simpele en ûndûbeldsinnige fraach, tocht ik. Tocht ik, want lêsten frege my sa’n flarde: ‘húske?, watfoar húske?’ ‘O, nei de wc!’ In bytsje raar is it fansels wol, in húske yn ’e hûs. Earder stie in húske wol bûtendoar, in hokje dêr’t jo hinne giene om te poepen of te pisjen. Der koe in tontsje yn stean om de boel op te heinen, mar it koe ek boppe in (skyt)sleat of in jarrekolk stean.
Lees het volledige artikel bij It Nijs
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
