Binnenland·Volkskrant·13 sep 2022

Als ik die hond was, had ik het wel geweten: even in alle vrijheid een enorme drol uitkakken - Volkskrant

Toen ik de deur uit ging om de kinderen van school te halen liep een vrouw langs. Ze was een jaar of zestig, had lang en dik grijs haar en droeg een wit plastic tasje. Ze mompelde in zichzelf. Voor het kantoor waar mensen werken die zelden tot nooit gedag zeggen hield ze even stil en keek naar de grond. ‘Wat een grote drol’, zei ze. Het was inderdaad een formidabele hoop, afkomstig van een hond die daarna enorme opluchting gevoeld moet hebben. De vrouw liep om de drol heen en sloeg de hoek om. ‘Stelletje aso’s’, hoorde ik haar nog net zeggen.