BinnenlandLiwwarders
Als er geen prijs in staat, bedenk ik een prijs
Heeft u een klusje voor me waar ik dertig euro mee kan verdienen? Die kom ik nog te kort om een nieuwe laptop te kopen. Een jongen van een jaar of vijftien staat bij mijn tafel net als ik mijn eerste slok koffie wil nemen. Nee, ik heb geen klusje en zeker geen zin om iemand een klus te laten doen. Dat geeft maar onrust. Ondertussen is er een mevrouw binnen gehold, regelrecht naar de tafel curiosa, pakt een kannetje of iets dergelijks en zwaait met een briefje van vijf euro. Gelukkig, het stond er nog, hijgt ze. Een paar dagen geleden was ik hier ook al en toen heb ik het laten staan. En nu was ik bang dat iemand anders het zou hebben gekocht. Mevrouw, zeg ik, doe me nog zo’n briefje van vijf euro en u mag alle spulletjes van die tafel meenemen. Maar dat wil ze niet, ze wil alleen maar dat kannetje. Daarna kan ik dan eindelijk een slok van mijn, inmiddels lauwe, koffie nemen.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.