Binnenland·NRC·15 sep 2022

Als de docente de lip van een leerling bepotelt, voel je nattigheid - NRC

Josie Cruquius, tweeëndertig jaar, weet niet wat ‘ballen’ is en heeft nog nooit gepijpt. De leerlingen op de VMBO-school waar ze, na een korte loopbaan als data-analist op een luchthaven, onopgeleid en onvoorbereid wiskunde geeft, wel. Zij wonen aan de ‘verkeerde kant’ van het kanaal, bij de staalfabriek, ze zijn kansarm en streetwise. Terwijl Josie uit ‘het kakkersparadijs’ aan de overzijde komt, waar ze, na de dood van een dierbare opa, de villa van haar grootouders bewoont, samen met zijn chagrijnige papegaai, die ze haat. Aan de inrichting heeft ze niets veranderd, ze heeft nauwelijks vrienden, kille ouders, geen relatie, ze ‘vroeg zich af of ze wel echt bestond, zo alleen was ze’, heet het. Maar ze heeft dus wel een nieuwe baan, en is vastbesloten althans hier dan wat te gaan betekenen, een goede leraar te worden. Steun, toeverlaat, gids, ja lichtend voorbeeld voor de leerlingen.