BinnenlandGroenlose Gids
Afscheid
Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen, beste Grollenaren: dit is mijn laatste column. Er zal nu ergens ongetwijfeld ook een juichkreet ontstaan in de zin van ‘dat hew ehad’. Ik zou erom kunnen lachen, maar de reden van mijn stoppen heeft een trieste achtergrond. Ik ben ongeneeslijk ziek verklaard en dus is herstel niet meer mogelijk. Ik heb ruim een halve eeuw lang de ‘Kijkjes van de Grolse Stadstoren’ geschreven en ben eraan verknocht geraakt. Dat schrijven zat altijd al in me. Ik herinner me dat ik als elfjarig jongetje een boek over cowboys en het wilde westen wilde schrijven. Mijn moeder was een verstandig mens; die gaf me een heel goedkoop kladblok en een potlood. Meer heb je niet nodig voor een meesterwerk nietwaar? Ik mocht op een halfduister zolderkamertje zitten, want schrijvers in die tijd hoorden te huizen in deerniswekkende onderkomens en pas dan kwam je tot indrukwekkende literaire hoogtes.
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
