Binnenland·De Ster Online·31 mrt

Advocaat en deurwaarder

Mijn moeder werkte bij de eerste vrouwelijke deurwaarder van Nederland, juffrouw Zeegers. Zij was 1,65 m hoog en voor de duvel niet bang. Een soort vrouwelijke Dreverhaven. In haar eentje ging ze het woonwagenkamp op, aan de politie had je toch niets. Of ik bij haar op kantoor kon komen werken, een middagje per week, ik studeerde tenslotte rechten. Dat leek mij wel wat. Op de eerste de beste middag, ik zat in mijn eentje, stormde een joekel van een kerel, kennelijk met enig ongenoegen, wat je wel vaker bij debiteuren aantreft, luid schreeuwend het kantoortje binnen. Zonder een cursus “omgaan met lastige cliënten “gevolgd te hebben, die bestonden namelijk toen nog niet, dacht ik: rustig blijven, de enige kans om het einde van de studie met succes af te ronden. Het moet aan mijn uitstraling gelegen hebben, want de man werd direct rustig en betaalde ook nog een deel van de openstaande schuld.