Ad de Beer gaf elke jongen die te laat kwam op kantoor een horloge: wat heeft hij mooie dingen gedaan

Ik was zenuwachtig. Want ik moest Ad de Beer bellen. Ik had deze jeugdofficier van justitie wel een paar keer ontmoet. Op de rechtbank. Hij zei me altijd gedag, daar niet van. Maar toen ik een keer een enthousiast verhaal vertelde over een praktijkschool, viel hij fel tegen me uit.