Algemeen·NRC·10 jun 2024

Ze zijn multifunctioneel, ze slaan CO2 op en ze staan ook nog mooi – er wordt gewerkt aan een comeback van de wilg

In de Alblasserwaard, vlak bij Gorinchem, loopt boswachter Peije ’t Lam door een drassige ‘griend’, een plek in het veenweidelandschap waar wilgen groeien, in een nette rij. De oer-Hollandse bomen, vaak met een kronkelige, poreuze stam vol met spleten, gaten en kieren, zijn kleine oases van biodiversiteit. „Kijk, hier: lieveheersbeestjes, slakken, korstmossen, planten, kruiden, bloemen. En ook vogels nestelen er”, zegt ’t Lam, die namens Staatsbosbeheer het gebied beheert. Er kruipen op de wilg mieren, kevertjes, een spin, er zoemt een hommel langs. Hij duwt zijn vingers in een gat in de bast en laat zien wat er in een afstervend stukje van de wilg verstopt zit. „Bijna een soort potgrond. Als een zaadje van een elzenboom hier landt, groeit er gewoon een nieuwe boom úít de wilg.” En dan heb je ook nog de reeën die in deze griend beschutting vinden, de aalscholvers die een grote wilg verderop hebben overgenomen, de bevers die een andere boom benutten als bron van bouwmateriaal voor hun burchten.