Algemeen·NRC·30 okt

‘Ze zag hem regelmatig in de trein maar moest er altijd eerder uit – tot ze een keer bleef zitten’

„Daar zitten we, op het muurtje bij onze nieuwe bungalow. Het is begin jaren 60, mijn ouders hebben het huis zelf laten bouwen. Dat kon toen met een erfenis van mijn moeder. Ze waren van Wageningen naar het noorden verhuisd, want mijn vader kreeg een baan bij de universiteit van Groningen. Een dochtertje van anderhalf en een tweede op komst, dat werd ik. Eerst een huurflat in de stad, later dit huis met de grote tuin in Haren.